گیگولاز

خانه ی دوست کجاست؟

_{در فلق بود که پرسید  سوار.}

_{آسمان مکثی کرد.}

_{رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید‌.}

_{و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت :}

_{(( نرسيده به درخت
كوچه باغي است كه از خواب خدا سبزتر است}

_{و در آن عشق به اندازه ي پر هاي صداقت آبي است}

_{مي روي تا ته آن كوچه كه از پشت بلوغ سر به در مي آرد}

_{پس به سمت گل تنهايي مي پيچي}

_{دو قدم مانده به گل}

_{پاي فواره ي جاويد اساطير زمين مي ماني}

_{و تو را ترسي شفاف فرا مي گيرد}

در صميميت سيال فضا خش خشي مي شنوي:

كودكي ميبيني 

رفته از كاج بلندي بالا جوجه بردارد از

لانه ي نور  

و از او مي پرسي خانه ي دوست كجاست